اسماعیل شاهرودی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

شاعر. تولد: 1304، دامغان قومس. درگذشت: 4 آذر 1360. اسماعیل شاهرودى متخلص به «آینده» و «بیدار» تحصیلات ابتدایى را در همین شهر و دوره‏ى متوسطه را در شاهرود به پایان رساند. پس از آن در تهران مدتى آموزگار و كارمند ادارات فرهنگى بود و در ضمن در دانشكده‏ى هنرهاى زیبا، در رشته‏ى نقاشى تحصیل مى‏كرد. شاهرودى پس از دریافت لیسانس دبیر در دبیرستان‏هاى تهران شد و پس از آن با مؤسسه‏ى لغت‏نامه‏ى دهخدا همكارى كرد. فعالیت دیگر او همكارى با دكتر محمد معین در تدوین لغات هنرى فرهنگ معین بود. وى همچنین با برخى از مجلات ادبى هفتگى به عنوان نویسنده ستون‏هاى انتقاد هنرى همكارى داشت. مدتى نیز سردبیر بخش هنرى روزنامه‏ى «اطلاعات» بود. وى همچنین تحقیقاتى در زمینه فولكور فارسى انجام داد. شاهرودى همچنین در تهران به عنوان كارمند كمیسیون ملى یونسكو فعالیت مى‏كرد. اسماعیل شاهرودى شاعرى نوپرداز بود. چند مجموعه شعر نیز از وى به جا مانده است، از جمله آثار وى است: آخرین نبرد (با مقدمه‏اى از نیما یوشیج، 1330)، آى میقات‏نشین (1351)، آینده (1346)، چند كیلومتر و نیمى از واقعیت (مجموعه داستان، 1305)، م و مى درسا (1349)، هر سوى راه راه راه راه (1350)، تصحیح رباعایت بابا طاهر عریان همدانى از روى نسخه وحید دستگردى به خط عباس مستوفى الممالكى، داستان‏هاى شیرین ایرانى (با ویراستارى اكرم محرابى، سه جلد)، لطیفه‏هاى شیرین، تصحیح گلستان سعدى با خوشنویسى غلامعلى محبى‏نژاد (1373)، نمونه‏هایى از انشاء و نامه‏نگارى براى مبتدى، نمونه‏هایى از انشاء و نامه‏نگارى. اسماعیل شاهرودى در سال‏هاى آخر عمر خود دچار اختلالات روانى گردید و در یكى از آسایشگاه‏هاى تهران بسترى شد و سرانجام در سال 1360 بدرود حیات گفت.